vrijdag 21 april 2017

37 weken zwanger!

Jaja, de weken tellen ook verder! Nog maar 3 te gaan... of 2.... óf 6. Je weet het niet he?

Officieel mag de bevalling nu ook helemaal thuis plaatsvinden. Maar als de tijd er is gaan we wel naar het ziekenhuis hoor. Wel zo rustig, geen rondlopende familieleden (uiteraard behalve mijn man en moeder...) en geen ge-zenuw om me heen.
Met die grote buik kan het zomaar zijn dat we nu weer een kabouter krijgen.. we zullen zien. Maar hoe dan ook de baby komt op tijd. Welke tijd, God weet het en wij wachten af.

Afgelopen donderdag weer naar de verloskundige geweest. En die was het met ons eens dat de baby keurig in houding ligt. We hebben op de echo mooi de achterkant kunnen bekijken: Hoofd, nek, armen en rug. Er waren wat ribben te zien en als je goed keek het hart. Ook waren er bovenop het hoofd duidelijk haren te zien! Het dwarrelde wat rond het hoofd, heel bijzonder om dat op de echo te zien! Mijn bloeddruk was 110 om 65. Gelukkig was die dus weer wat omhoog. Ik heb me namelijk best beroerd gevoeld van die lage druk. Zo moe, alsof je een fikse griep hebt. Maar dan zonder de griep... nu ben ik vooral nog moe van het sjouwen met die buik én Nathan.
Hoewel ik dat laatste zoveel mogelijk beperk. Hij mag zelf de trap op én af klimmen en bij de commode staat ook een trappetje. Gelukkig houdt hij heel erg van rondlopen dus in huis hoeft hij amper opgetild te worden omdat hij gedragen wil worden. En anders zijn er genoeg handen in huis die dat even willen overnemen.

Verder doen we rustig aan. Afgelopen zaterdag vierden we Hannah haar  9e verjaardag. Volgende week donderdag is Timo jarig en vrijdag Freddy en dat laatste vieren we dan zaterdag. En dan komt die van Anneke er ook nog aan. We hebben het dus druk met al die vierdagen. Maar als de baby komt dan hebben we permissie om te gaan hoor! 
De ziekenhuistas is bijna klaar. Nog 'even' een tandenborstel erin en dan hoeft er op het moment zelf alleen nog een camera in en een ponskaartje... 

Wel een gek idee dat we dit keer geen babykamer hebben. Ik heb deze week mijn kast opgeruimd, kleding weggelegd die ik niet meer pas, kleding erin gelegd die ik na de bevalling ga dragen en alles weer netjes op stapels gelegd. Ook heb ik opgeruimd in de slaapkamer en ga ik er morgen 'even' stoffen. Dan kan het bedje in elkaar en kan ik daar eea in klaar leggen. Ik krijg nog een piekstok opgestuurd en als die er is kan ik de hemel strijken en ophangen.
Maar ik ben er een stuk makkelijker in dan vorige keren. De baby zal niets tekort komen als de box nog niet omhoog staat, de kinderwagen nog op zolder ligt en nog niet alles piekfijn in orde is....

Ik heb ook geen puf om me er druk om te maken ook. Die buik zit enorm in de weg. Daarbij begin ik steeds meer last van de krampen van de baarmoeder te krijgen. Die zijn extra vervelend als je net staat eten te koken, een luier te verschonen óf een dreumes op de arm hebt....
Af en toe duikt de baby ook helemaal naar beneden en moet ik gewoon met mijn benen wijd op de bank zitten... of gaan staan! Gelukkig is het allemaal wel ergens goed voor, dus ik onderga het gewoon en puf rustig door.

Maar die jeuk!!!! Mijn buik jeukt nu enorm! Komt gewoon omdat de rek eruit is denk ik haha! Dus nu wordt de huid verder opgerekt en gaat het trekken. Ik heb nog geen nieuwe tijgerstrepen ontdekt maar die zullen er over drie weken vast wel staan. Ik smeer mijn buik nu telkens in met een speciale mama olie. Deze is redelijk dik en na 5 minuten trekt de jeuk dan weg.
Het hoort erbij en zal ook vast wel weer overgaan na de bevalling...

De baby is nu ongeveer 46 cm en weegt tussen de 2700 en 3200 gram volgens de statistieken. Het beweegt nog wel maar minder intensief en het gaat ook niet meer (zo vaak) mijn hele buik door.

Ik ben benieuwd naar hoe de baby eruit ziet! Nog even geduld en God zal ons wachten, hopen en bidden belonen met een groots geschenk!

vrijdag 14 april 2017

36 weken zwanger!

En het begint erin te hakken..
Pijn in mijn rug en schouders. Ik moet steeds vaker plassen, zowel overdag als 's-nachts. Dat laatste is bijzonder lastig want dat voel ik pas als ik van de buikpijn wakker wordt en dán moet ik mezelf nog uit bed en naar de wc sjouwen... maar ik heb nog geen één keer in mijn bed of broek geplast gelukkig....
Mijn voeten en onderbenen worden steeds dikker.
Als ik een dag te weinig met mijn benen omhoog zit dan gaan ze zeer doen. Gelukkig heb ik de steunkousen die helpen zoveel mogelijk vocht weg te houden.
Ook mijn handen en gezicht worden dikker. Ik denk dat ik binnenort mijn ringen maar afdoe nu dat nog gaat...
De buik zit natuurlijk ook gewoon in de weg... en wordt gewoon zwaar. Dus ik heb mijn brede rugbandage gepakt die ik bij de vorige zwangerschap had gekocht. Dat helpt mijn rug met het tillen van de buik.
Maar verder moet ik gewoon rustig aan doen... en dat is logisch in deze periode.
Alleen dan moet je geen dreumes hebben die vooral wil rondlopen en ontdekken. De box is uit de gratie... jammer voor nu maar handig omdat er straks dan mooi een baby veilig in kan worden weggelegd.
Ohja, wat ook niet helpt voor de rust is een verjaardag van je dochter. Woensdag trakteren op school (dit jaar niets gezonds maar zakjes chips voor de kids en slagroomsoesjes voor de leraren), donderdag echt jarig en dus cadeautjes en lekker eten. Ohja ook nog even heen en weer naar de juwelier voor oorbellen laten schieten.
Gelukkig was ze vrijdag vrij... maar ik heb donderdag en vrijdag boodschappen gedaan. Ook omdat we dit weekend kookdienst hadden voor de woonvereniging...
En dan zaterdag haar verjaardag vieren en zondag en maandag Pasen...
Ach ja, dat hebben we allemaal gehad deze week.
Kan ik volgende week even bijkomen... soort van?!

Klik hier ook nog even voor mijn 8 maanden buik!

donderdag 13 april 2017

8 maanden zwanger!

Echt waar! Nog maar een maand en dan komt er weer een baby in huis!
Ik kan me er nog maar weinig van voorstellen... maar het is niet dat ik het ontken hoor. Dit bericht typ ik op mijn tablet terwijl die op mijn buik ligt. En in mijn buik is er iemand aan het bewegen... en dat typt best lastig zo'n bewegend toetsenbord haha!
Maar wel bijzonder om dat zo te zeggen, in mijn buik zit iemand...
De baby is een persoon, heeft een karakter, een persoonlijkheid.
Kenmerken waar we het later aan kunnen herkennen, een leven in een notendop zeg maar. Zoals we Hannah nu na 9 jaar (vandaag is ze jarig!) kennen dat heeft ze allemaal opgebouwd, daar is ze in gegroeid vanaf het prilste begin.
Nu weten we een heleboel over haar, maar als baby was ze nog helemaal blanco voor ons. We wisten alleen dat ze eten, verschoning en slaap nodig had. En een hoop geborgenheid! Maar van de rest hadden we geen weet, daar zijn we gaandeweg achter gekomen.
En dan te bedenken dat God ons al kent, dus nog beter dan wij Hannah kennen, al van voor we geboren zijn!? Het is een wonder zo bijzonder!

Maar, hier nog even de buikfoto en de gegevens voor de statistieken!
Bij Hannah
79,8 kilo (15 kilo aangekomen)
106 cm (26 cm dikker geworden)

Bij Nathan
80 kilo (17,5 kilo aangekomen)
117 cm (28 cm dikker geworden)

Nu
15 kilo aangekomen
23 cm dikker geworden








Tja voorlopig staren we dus nog even naar die buik.
Leuk ook om al de bewegingen te zien. En hem gebruiken als bijzettafeltje is bijzonder riskant!
De ruimte erin is krap, merk ik, aangezien het regelmatig gewoon zeer doet als er op een bepaalde manier een baby in ligt... maar we hoeven nog maar een maand!
Ik zie er nu al naar uit...



vrijdag 7 april 2017

35 weken zwanger

Vandaag ben ik precies 35 weken zwanger en moet ik nog 35 dagen tot de uitgerekende datum. Wel een bijzonder tel-momentje! Dus nog 5 weken nu!

En echt.. deze week ging het heus wat minder!
Afgelopen vrijdag was ik vergeten mijn B12 prik te zetten en daardoor was ik duidelijk niet fit!
Maandag heb ik hem uiteindelijk in de ochtend toch erin geprikt en dinsdag voelde ik mij al stukken beter. Maar toch ben ik aan het einde van de dag helemaal moe!

Ik begin nu te merken dat mijn buik steeds hoger komt en tegen mijn middenrif duwt. Heb weer last van mijn maag. Daarnaast moet ik nu dubbel zo vaak naar de wc, twee keer in plaats van 1 haha! Maar het doet flink zeer tegen de tijd dat ik wakker ben en ook echt ga. En dat is lastig plassen...oef!

Ik begin nu ook te merken dat mijn buik steeds verder naar voren hangt. Heb weer last van bandenpijn en mijn bekken begint losser te worden dus ik krijg ook weer last van pijn in de onderrug. Ik heb mijn grote buik/rugband erbij gepakt die ik bij Nathan gebruikte én de TENS. Het helpt om die zware buik te tillen en de TENS is geweldig fijn voor de rug.

Ik heb nu natuurlijk ook niet meer zoveel ruimte in mijn torso dus ben erg snel kortademig...
Ook heb ik nu beperkte manieren waarop ik kan liggen in bed dus sneller pijn aan de linkerkant van mijn lijf. Vooral mijn schouders en onderrug krijgen het zwaar te verduren. Als ik er maar aan denk om van houding te wisselen naar half zij/half rug naar helemaal op mijn linkerzij dan gaat het beter.
Al met al beginnen de laatste loodjes zwaar te wegen... komt door die buik he?!

Afgelopen dinsdag mochten we weer op controle bij de verloskundige. Alles goed en wel, een bloeddruk van 100/55 en wederom zo'n flexibele buik... dat vind de baby ook die lag eens links in plaats van rechts namelijk! Nu ik er aan denk, ik voelde me bij Nathan altijd wel een beetje opgerekt als hij ging liggen draaien. Nu rekt de buik nog prima mee als er gedraaid en bewogen wordt dus misschien is de buik nu echt zoveel flexibeler... óf misschien voel ik mij op het eind wederom een uitgerekte skippybal... we zullen zien!

Baby: die duwt aardig met het hoofd in mijn kruis en heeft nog wel eens de neiging om zich dan uit te rekken. Met als gevolg een strakgespannen buik a lá harde buik. Als ik even rustig ga zitten en over mijn buik streel ontspant de baby weer. Ik moet dan vooral niet mijn benen over elkaar doen... oef!

De baby is nu ongeveer 42-43 cm lang en weegt tussen de 2300 en 2800 gram. Volgens de statistieken...
De kleine is volop bezig met de groei, het opbouwen van het immuunsysteem en met het rijpen van de longen. Dit laatste doet hij/zij door steeds ademhalingsbewegingen te maken.

Van mij mag de baby nu al komen omdat ik het idee heb dat het al groot genoeg is. Om eerlijk te zijn heb ik een dag in mijn hoofd gehad dat dit de laatste week was... maar ik mag echt nog een maand! Maar aan de andere kant, hoe langer het blijft zitten hoe beter alles is ontwikkeld en dat willen we natuurlijk! Maar hoe dan ook, God bepaalt de dag en het uur.

vrijdag 31 maart 2017

34 weken zwanger!

Ik heb nu steeds een liedje van kinderen voor kinderen in mijn hoofd... nog4, nog 3, nog 2, nog 1 Ja ja jajajaja Hiep hiep hoera Er is er eentje jarig! Hiep hiep Hoera
Maar dan meer in de trant van nog zoveel weken wachten haha!

Nu dus nog maar 6 weken wachten en we zijn duidelijk aangekomen bij de laatste loodjes. Die buik weegt echt een ton voor mijn gevoel, en ik ben tonnetje rond...
Het was weer heerlijk weer deze week en als je zonder jas loopt valt het pas echt op hoe die buik uitsteekt. Het commentaar is dan ook meestal dat ik al zo lekker dik ben... of dat het vast niet lang meer duurt. Sommigen vinden 6 weken dan redelijk normaal en anderen dachten dat ik écht al bijna mocht. Ach, we zijn het gewend zullen we maar zeggen. 
Ikzelf vind de buik netjes en nog niet al te dik. Ik heb ook wederom geen extra strepen erbij gekregen en zelfs de oude jeuken nog niet. Een flexibel huidje dit keer wat ik af en toe insmeer met babyolie voor ik slapen ga.

Afgelopen weekend ging de klok een uurtje naar voren. Dat betekende een uurtje minder slaap. We waren er allemaal eigenlijk vrij snel overheen en dat is maar goed ook!

Het was dus afgelopen week lekker weer, met veel zon. Tijd dus om de luiers eens te strippen. Dan laat je ze een uurtje of 8 weken in heet water met wat soda, calgon en wasmiddel en daarna even goed wassen en dán in de zon drogen. Het weekwater was niet zwart of grijs en dat viel me reuze mee na 15 maanden gebruik. Maar de luiers zijn wel weer een tintje witter geworden, sommige microvezeldoeken waren dus écht grauw. Gelukkig was het niet écht nodig al ben ik wel blij dat ik het nu gedaan heb, nu gaan ze toch weer wat schoner in de kast.


Waar de zon ook goed voor is, de babywas... heerlijk! Eerst dus het uitzoeken. Maatje 50 ging de doos weer in en maatje 56 en 62 ging de wasmachine in en daarna ook lekker in de zon te drogen.
Nu ruikt alles heerlijk fris en ga ik het maar gewoon in de kast hangen bij Nathan. Ik heb geen zin om het nu in een doos te doen en dan straks weer op te hangen.

Toen ik op zolder zat om sandalen te pakken voor Hannah kwam ik er achter dat dit nu écht niet meer kan... Je kunt je kont niet keren als je van voren zover uitsteekt haha! En dan was het erop komen het probleem niet maar dat ging ook niet heel makkelijk. Afijn, daar kom ik voorlopig dus niet meer. Gelukkig had ik alles al een beetje gesorteerd en op een handige plek gezet zodat manlief zo alles kan vinden (uiteraard op mijn aanwijzingen).

Over Hannah gesproken. Ik heb ook haar geboortefilm bekeken en bewerkt. De uitgebreide variant komt niet op het internet. Maar ik vond het fijn om hem nog eens te bekijken. Ik merkte ook een enorm verschil met de geboorte van Nathan. Hannah lag op mijn buik te bibberen, moest eerst in bad en aangekleed en daarna werd ze eens aangelegd. Nathan lag op mijn buik, kreeg een dikke molton over hem heen en heeft 2 uur lang aan de borst gelegen. Daarna werd hij gewassen met een washand, aangekleed en kon ik ook gewassen. En dat was vanuit het oogpunt van een pasgeboren baby toch echt het beste. En voor de derde kan ik alleen maar hopen dat het nog beter gaat dan bij de tweede.

Met Nathan, tante Arike en (O)ma ben ik op verjaardagsvisite geweest bij Oma Bent. 83 jaar al weer!
Van Opa Bent had ik 2 overhemden in babyrib gekregen die hij niet meer draagt. Van de paarse heb ik, in combinatie met een ander overhemd, een leuk setje gemaakt voor Nathan en dat kon hij nu mooi showen. Het was gezellig om weer eens bij hen thuis te zijn. Dat was al weer even geleden want in de zomer van 2015 heb ik het stokje doorgegeven aan Arike. In de tussentijd ben ik wel even langs geweest maar niet zo lang als nu. Een goed voornemen is om deze zomer ook weer langs te gaan maar dan bijvoorbeeld met ons hele gezinnetje? Ik heb in elk geval een foto gemaakt van Nathan met Opa en Oma en die mag hier natuurlijk niet ontbreken.


Het is wat met mij.. Zwanger van Nathan moest ik nog even een rok naaien voor Hannah voor zondag. Nu ligt er een heuse jurk te wachten! Hannah heeft zelf de stof uitgekozen, ik het patroon. Ze wilde eigenlijk een broekrok maar daar had ik geen leuk patroon van en toen ik deze jurk showde vond ze het ook wel leuk. Hier kan ze dan een shirt met korte of lange mouwen onder.  Ik heb de stof geknipt. Nu nog zigzaggen en in elkaar zetten. Gelukkig heb ik hulp vlak bij de hand én nog 2 weken tot haar verjaardag. Zou leuk zijn als hij dan af is!


Uiteraard heb ik weer even gelezen in de dagboeken van de zwangerschappen van Hannah en Nathan. Bij Nathan hadden we de babykamer ingericht en de commode opgehangen in de badkamer. Nu is de babykamer nog steeds door Nathan bezet en komt er alleen in de kast wat ruimte vrij voor de baby. Verder gaan we na Hannah haar verjaardag (over 2 weken) onze slaapkamer een schoon-en opruimbeurt geven en het bedje in elkaar zetten. Bij Hannah had ik zelfs de ziekenhuistas al klaar staan.. nou nu nog niet hoor! en ik had daar eerlijk gezegd ook nog niet over nagedacht. 

Bij beide was ik trouwens op controle geweest en dat mag in dit geval volgende week plaatsvinden. Ik ben benieuwd hoe de baby erbij ligt, al voel ik echt al veel beweging die ik kan plaatsen dus weet ik dat het vaak met het hoofd naar beneden ligt en de kont naar buiten... en dan ellebogen en knietjes overal aan het porren! De ene dag is het heel druk, de andere dag juist enorm rustig. Maar het feit dat er nog steeds beweging is stelt mij wel gerust.

De baby is volgens de statistieken nu ongeveer 41 cm en weegt tussen de 2100 en 2600 gram. De buikomvang is 28 cm en het bovenbeen 6,8 cm. We zullen zien hoeveel daar écht van waar is...
Het zwemt nu in 1 liter vruchtwater en dat is dus nog ruim genoeg om in te kunnen draaien, schoppen en stompen. De vingernagels zijn nu ook zo lang dat de baby zich zou kunnen krabben. En dat alles gebeurt in mijn buik. Als we nog even geduld hebben dan kunnen we in elk geval zien hoe de baby eruit ziet en kunnen we beginnen met een andere vorm van genieten.
Maar wanneer de baby geboren wordt mogen we aan God overlaten!

vrijdag 24 maart 2017

33 weken

Oei wat gaat het hard! Nog maar 7 weken!

Afgelopen zaterdag gingen we naar Groningen om de verjaardag van Oma Huisman te vieren. Die was de week ervoor al weer 63 jaar geworden. Hannah houd het allemaal goed bij, dat scheelt aangezien ik een zeef van een geheugen heb.
Nathan heeft lekker reclamefolders gekeken, de boel overhoop gehaald en gehangen in de vensterbank. Lekker mensen kijken!


Afgelopen zondag kwam bij hem de eerste hoektand al door. Hij loopt precies weer een beetje voor op het gemiddelde schema. Net als bij de eerste voortanden.
Ach ja, als hij maar niet gaat wisselen met 4 jaar ofzo... wie weet!
Maar dit resulteert in hier en daar een huilbui in de nacht en een slapend jongetje op mijn borst bij ons in bed. En dat is knap lastig als je een dikke buik hebt. Ik lig nu met allemaal kussens om mij heen dus laat ik hem daar op liggen met zijn kont en dan ligt zijn hoofd ergens in mijn nek.
Tegen de tijd dat hij weer diep slaapt maak ik Freddy wakker en die kan hem dan weer in zijn eigen bed parkeren.

Dat slapen van mijzelf gaat redelijk goed. Als ik maar op mijn linkerzij blijf liggen. Zodra ik op mijn rug lig wordt ik wakker. En meestal rond een uur of 3 moet ik enorm nodig plassen!
Dus nu komen eindelijk die nachtelijke wc bezoekjes erbij. Die had ik bij de 1e zwangerschap al vanaf het begin.. en tegen de tijd dat ik 33 weken zwanger was ging ik zo'n 3 keer per nacht...
Nu gelukkig maar 1 keer en daarna slaap ik weer lekker verder. Al verlang ik er wel weer naar dat ik mezelf gewoon alle kanten op kan draaien... maar nog éven geduld!

Afgelopen week heb ik weer achter de naaimachine gezeten. Ik heb nu eindelijk een gilet voor Nathan af waar ik ook een bijpassende broek bij had gemaakt. Met hulp van mijn moeder, want een knoopsgat maken wilde gewoon niet! Op mijn machine niet en toen ook niet op haar machine.
Maar uiteindelijk is het gelukt en nu is het setje af. Kunnen we mooi volgende week op verjaardagsvisite bij Oma Bent het nieuwe setje showen. Het is namelijk gemaakt van een overhemd wat we van Opa Bent hebben gekregen!

Verder heb ik niet veel boeiends gedaan behalve achter Nathan aanlopen... hij is de box nu toch wel zat. Soms wil hij er nog wel in als hij zichzelf zat is bijvoorbeeld. Dan gaat hij rustig boekjes lezen en kan hij weer even zen worden... Maar meestal wil hij lopen en sjouwen en vooral overal aankomen... Heel vermoeiend allemaal. Dus goed opruimen anders dan heeft hij zomaar je spullen te pakken!

De baby heeft zich lekker laten voelen, zelfs Freddy kan het niet meer missen dan.
En soms zit ik op de bank te glimlachen om de bewegingen en dan heb ik zomaar een stel handen extra op mijn buik. Iedereen vind het leuk om de benen en armen weg te duwen en de kont te voelen uitsteken. 

Maar de baby ligt helemaal rechts in mijn buik met de rug en billen. Dat kan aardig zeer doen. En als het aan het draaien is krijgt mijn buik allerlei rare puntvormen. Daarnaast zit die buik natuurlijk in de weg als ik mijn veters moet strikken of mezelf moet aankleden of gewoon op de wc wil zitten....

Als zich dan een bewegende baby in mijn buik bevind dan werkt dat natuurlijk tegen elkaar en heb ik er extra last van. Zoals het spreekwoord zegt: de laatste loodjes wegen (letterlijk) het zwaarst.
Maar we houden het nog wel even vol hoor!

vrijdag 17 maart 2017

32 weken zwanger

En er is weer een week voorbij gevlogen.
Het was lekker weer, tijd om de zomerjassen op te zoeken. 's-morgens gaan de kinderen in de winterjas weg en 's-middags in hun zomerjas. Dat is dan het voordeel als je thuis luncht natuurlijk!
Uiteraard heeft ook Nathan lekker van het mooie weer mogen genieten.
Hij is mee geweest als Papa Bauke ging uitlaten bijvoorbeeld.
Of de kinderen gingen lekker een rondje om het huis wandelen met hem.
Of we zetten hem in de schommel, en dan heerlijk laten duwen natuurlijk.

Vandaag gingen we ook naar de chirurg om Nathan zijn dossier af te laten sluiten. Zo gaat dat dan. Je moet je gezicht laten zien, ze bekijken het ledemaat wat de kwetsuur betrof en als alles goed is gaat het dossier dicht. Zo ook nu. We waren dit keer nog geen half uur in het ziekenhuis! En dan tel ik daarbij op dat ik nog naar de wc moest natuurlijk én we hebben nog maar even een banaan gegeten, want de afspraak was rond 10 uur. Maar het is wel fijn dat we dat brekebeen avontuur weer konden afsluiten.

Afgelopen dinsdag hadden we ook een druk dagje. Toen gingen Freddy en ik samen terug naar de echoscopiste om te laten bekijken wat de positie van de placenta nu is. Mijn gevoel klopte en de placenta zit links onderin en vooraan de buik. Maar gelukkig is deze wel omhoog geschoven en zit dus niet in de weg van de baarmoedermond. En dat is goed nieuws! want nu kan ik gewoon de bevalling in zonder dat er daar rekening mee moet worden gehouden, of erger nog dat het een keizersnede moest worden.

Ook hebben we uiteraard even naar de baby gekeken en die was lekker in beweging.
Op de foto zie je mooie bolle wangen en dat is wel een verschil met de 20 weken echo, toen zat er nog amper vet op de botten.
Wat je ook kon zien was haar op het hoofd... en als je dat nu al kan zien dan heeft het echt al een mooie bos... dus wie weet kunnen we na de bevalling meteen al gaan invlechten enzo... we zijn heel erg benieuwd!

Ook is de bovenbeenlengte, buikomtrek en hoofdomtrek gemeten. De laatste twee zijn gemiddeld en de eerste bovengemiddeld.
Dus ook dit kindje wordt mooi lang!
Geschat gewicht was ook bovengemiddeld namelijk 1949 gram, terwijl de weekberichtjes met 32 weken praten over 1700 gram.
Al met al geen klein en dun babytje maar een volle lange dame/knul.
Uiteraard zijn dat de verwachtingen dus we zullen zien hoe het gaat.
En dan gaan we er er ook van uit dat de bevalliing niet eerder is dan de uitgerekende datum.
Dat alles laten we over aan God en Zijn wijs raadsbesluit.

Uiteraard konden we het niet laten om even een vergelijking te trekken tussen de 20 weken echo van deze baby en die van Nathan. Om te zien of deze resultaten vergelijkbaar waren.
Bij deze baby is de breedte van de schedel meer, de hoofdomtrek meer, de kleine hersenen gelijk, de buikomtrek minder, de lengte van het bot in het bovenbeen meer én het geschat gewicht meer.
Nu zijn dat natuurlijk maar gegevens die gemeten zijn met een echo. Heel precies kan dit natuurlijk niet.
Maar het lijkt er in elk geval op dat deze baby niet kleiner zal zijn dan Nathan bij de geboorte was. Misschien alleen wat dunner?
Afijn, zoals gezegd zullen we het vanzelf wel zien. Gelukkig gaan wij daar niet over.

We zijn dinsdag ook nog even naar de verloskundige geweest. Alles goed en wel en heerlijk naar de hartslag kunnen luisteren. Mijn ijzergehalte is gemeten en die was 7,2. Bloeddruk was ook goed maar ben ik vergeten te onthouden... Ze merkte trouwens op dat ze links duidelijk de rand van de baarmoeder kon voelen en rechts niet. Dat geeft dus aan dat de baarmoeder naar rechts helt zeg maar. En dat verklaart dan weer dat ook deze keer er altijd rechts een kont uitsteekt... ach ja, deze baby hoort er nu ook al weer helemaal bij dus!

De baby is ongeveer 40 cm lang en weegt tussen de 1700 en 2200 gram. Dat is de originele tekst. Ik las ergens dat je de bovenbeen lengte maal 7 moet doen voor de geschatte lengte, en dan kom je op 45 cm uit... En het gewicht zal nu dus echt wel boven de 1900 gram zitten.

De buikomvang is geen 26 cm maar 28 cm en het bovenbeen is ongeveer 6,5 cm. Als het een jongetje is dan zijn nu de ballen ingedaald. Als het goed is dan.

De ruimte in mijn buik wordt steeds beperkter en dat weerhoud de baby er niet van lekker te blijven bewegen. Al zal die het zwemmen wel missen, aan de bewegingen te voelen is het ook nu weer een echte atleet. Als ik nu 's-nachts wakker wordt voel ik bijna altijd beweging. Misschien dat ik daarom wel wakker wordt? Vooral als ik dan naar de wc ga en, zoals wij zeggen, het waterbed van de baby leeg laat lopen voel ik de baby een beetje duikelen.

Op de een of andere manier is het nu echt wachten geworden. Maar toch schrik ik er nu soms van als ik bedenk hoeveel weken ik nog maar hoef te wachten.. Misschien omdat ik aan de ene kant het wel fijn vind de baby bij me in de buik te hebben en er verder in huis nog niets te zien is van de komst van een baby? Maar we zien hoe dan ook wél uit naar de komst van deze baby. Wanneer dat is uiteraard nu ook weer een verrassing, net als het geslacht. Maar God weet het, dus leggen we het in Zijn hand.