vrijdag 28 oktober 2016

12 weken zwanger!

Het misselijk en moe zijn heeft doorgezet en ik ben het nu echt elke dag en praktisch de hele dag ook... niks leuk maar het hoort erbij! Het schijnt te maken te hebben met de piek van het hormoon HCG wat nu aanwezig is. Als het goed is neemt die piek snel af en heb ik er geen last meer van.
Ik heb eens even terug zitten lezen en het misselijk zijn is elke zwangerschap een tikje erger. Ach ja, als andere dingen dan een tikje minder mogen? We zullen zien we zullen zien!

Was ik vorige week toch zomaar vergeten dat we een eerste pakje hebben gekregen van opa en oma de Ruijter! Die moeten we uiteraard nog even showen! Wel in maat 62 dit keer want een écht kleintje zal het niet worden en anders is het er toch wel snel uit, aldus oma!

Dan nu iets minder leuk nieuws... Marley, onze poes van 2 jaar oud, besloot de tunnelbak van de N381 te nemen... en heeft dit helaas dus niet overleefd. Dit is al onze tweede kat die we aan die weg hebben verloren. In 2012 werd onze kater Winnie daar aangereden... En ook hij was toen 2 jaar oud en ook hij was een vondeling. Ik ben er de hele dag verdrietig van... Marley was zo'n leuke kat. Lekker speels en wild en geen slome dikzak. Kwam kopjes en krabjes geven wanneer zij wilde en speelde zelfs met de hond! Maar helaas is dat nu allemaal weer over....

En dan snel weer over naar het leuke nieuws! Afgelopen maandag zijn we weer naar de verloskundige geweest. Voor de gelegenheid had ik me ook even gewogen en ik ben echt geen gram aangekomen hoor! Eerder een ons afgevallen. Maar wat wil je ook als je amper eet? Energie verbruik ik wel als een tierelier! Mijn bloeddruk is gemeten en die was 90/65 ... niet hoog dus, maar dat vermoeden had ik al he? Ik mag dus lekker aan de salmiak blijven gelukkig... Uiteraard hebben we ook even de baby bekeken en volgens de metingen zitten we goed wat de uitgerekende datum betreft! Hier natuurlijk even een foto's!



Rechts op de foto is steeds het hoofdje te zien en dan verder naar links het lijf en onderaan de benen. Ook dit keer weer lange stelten en zwaaiende armen. We hebben de baby van alle kanten kunnen bekijken en wederom een kloppend hartje mogen zien. Wat is dát toch een wonder he!

Zeker als je bedenkt dat ik precies 3 jaar geleden nog een laatste keer onder het mes moest om cystes en verklevingen te verwijderen... en blijkbaar is het nu zó schoon dat ik al voor de tweede keer ná de operatie zwanger ben! God verricht nog steeds wonderen!

Deze week heb ik ook eindelijk mijn eigen kast uitgemest. Was wel nodig ook! Alles wat ik van de zomer niet aankan, eruit! Wat ik deze winter niet aankan, eruit! Stapeltjes gemaakt van dingen die ik na de geboorte wel ga dragen en de rest kan in een doos op zolder. Dan kan de doos met zwangerschapskleding naar beneden.
Ik heb bij Nathan ook eindelijk de maat 74 maar uitgezocht en in een doos gedaan... snif onze kleine jongen wordt óók groot! Hij zit nu dus in maat 80 en ik gok erop dat hij daarmee de winter wel door komt.

Baby: die begint steeds meer te groeien, was het eerst nog 1 mm per week, werd dat al gauw per dag en nu al meer dan 2 mm per dag. Ook het gewicht neem steeds sneller toe.
Afgelopen week is de baby gegroeid tot ongeveer 6-7 centimeter en 14-20 gram. Komende week zal het tot 9 centimeter groeien (van stuit tot kruin), en zeker 30 gram gaan wegen.
Afgelopen week zijn ook de nageltjes gevormd en zijn de darmen teruggetrokken in de buik. In verband met plaatsgebrek zaten ze eerst nog in de navelstreng. De baby kan ook smaak waarnemen van het vruchtwater, we hopen dus dat hij/zij van salmiak houd.
Deze week worden de stembanden gevormd maar die worden pas buiten de baarmoeder gebruikt en getest, dus is dan pas duidelijk of ze goed zijn aangelegd.

Samen met Hannah hebben we alvast een lijstje gemaakt van wat wij denken dat het geslacht van de baby is en hoe zwaar en lang etc. de baby bij de geboorte is. Nu moeten we nog even een rondje ermee doen zodat iedereen het kan invullen en dan eens zien wie er het dichtste bij zat!
Maar daarvoor hoop ik nog wel een 28 weken te hoeven wachten hoor!

vrijdag 21 oktober 2016

11 weken zwanger!

Het ging allemaal wel aardig... ik ontdekte dat salmiak mij de dag door hielp en dus at ik dat als ik me slap of misselijk voelde. Maar ergens rond donderdag of vrijdag was ik ineens enorm moe! en enorm misselijk! En niks werkte er tegen. Ik heb nergens trek in maar wil wel eten. En dan neem ik wat en dan bevalt het me niet... en dan heb ik mijn avondeten op en vervolgens daarna nog geen trek! Ik kan dan elke avond wél een zakje chips eten (uitdeelvariant) en dat is het dan...
Ach ja! Zo kom ik ook niet extra aan zal ik maar denken. Maar ik hoop toch van harte dat het snel over is!

Verder was het gelukkig lekker herfstvakantie voor Hannah. Dat betekende voor mij lekker uitslapen en voor haar relaxed opstaan. Want gek genoeg wordt ze elke dag wel om 7 uur wakker of ze nu mag uitslapen of niet. Ook kwam vanaf woensdag oma Huisman logeren. Dat was voor Hannah en Nathan een verrassing. Hannah vond het geweldig en Nathan wat minder... die moest echt enorm wennen! Iets met eenkennigheid gok ik.... och voor ze weg is zal het wel koek en ei zijn denk ik...


Verder werden er in de badkamer en kinderkamers verwarmingsplaten gemonteerd door Harm die wij kennen uit onze kerk (met wat hulp van Freddy). Dit had nogal wat voeten in de aarde... Hoewel Harm eerst dacht wel met een middagje klaar te zijn kostte het hem toch 3 dagen!
Ach ja, hij heeft alle dagen lekker meegegeten bij het avondeten en zijn aanwezigheid was ook wel gezellig. Hij is helaas nog niet klaar want er hangen nu 3 verwarmingsplaten met lekkende kniekoppelingen.... iets met een productiefoutje... Gelukkig lekt het niet veel maar ze moeten nog wel vervangen worden uiteraard... maar na 3 dagen kou wilden we eerst wel weer even opwarmen!
En dat zijn we nu dus aan het doen! Lang leve de verwarming!

Ik heb ook nog even met de huisarts gebeld want ik had vorige week maandag bloed laten prikken. Ik vergat alleen steeds de waardes van mijn schildklier op te vragen. En die zeggen inderdaad dat ik mijn medicatie wel ff mag aanpassen. Gelukkig was ik daar maandag al mee begonnen dus is mijn lijf al druk bezig om opnieuw ingesteld te worden. Nu moet ik weer opnieuw de waardes laten prikken als ik de medicijnen 6 weken heb bijgesteld, voor de zekerheid. Ik hoop dat ik er aan denk!

De baby is weer lekker gegroeid. Bijna even groot als mijn pink. Het weegt ongeveer 8-10 gram steeds een beetje meer. De navelstreng is nu helemaal af en voert ook afvalstoffen af. Nu is de baby dus ook aan het drinken van het vruchtwater wat vervolgens weer uitgeplast wordt. Gelukkig wordt ook het vruchtwater constant ververst! De baby schopt nu ook, maar dat voel ik echt nog niet. Al de organen zijn gevormd en werken ook. Ze zullen nu alleen nog maar groter groeien en beter gaan werken. Deze week worden de irissen gevormd en groeien de oogleden over de oogjes. Die blijven dan nog lang dicht.

Maar voor nu is de week weer voorbij! Voor baby en mij is het hard werken maar gelukkig komt dat allemaal goed! God zorgt voor ons!

vrijdag 14 oktober 2016

10 weken zwanger

Tja... mijn hoofd loopt over, het is er complete chaos... en dat is vreselijk irritant!

Gelukkig is het nu voor Hannah herfstvakantie en hoef ik dus niet meer op tijd op om haar de deur uit te krijgen en naar school.
Wat Nathan betreft heb ik dit moment ook uitgekozen om te stoppen met de ochtendvoeding.
Tegen zijn eerste verjaardag wil ik ook de avondvoeding klaar hebben.
Ik merk dat mijn lijf gewoon tekort krijgt en daarnaast ben ik al zo blij dat we dan de 1 jaar hebben gehaald dat ik het prima vind om dan te stoppen.

Afijn, deze week ga ik dus proberen om Nathan om 8 uur aan het ontbijt te zetten zonder eerst nog een voeding te geven.
We zullen zien of het een succes is, zo niet dan nog geen man overboord dan duurt het gewoon ietsje langer.

Afgelopen week ben ik weer bij de chiropractor geweest en ik merk zowaar weer verbetering in.
Maar ik merk ook dat het echt sparen is voor dingen die ik moet doen. Als ik boodschappen moet doen dan doe ik ze allemaal op 1 dag en de rest van de dag geen andere huishoudelijke taken. Ok misschien wat was maar dat wás het dan.
En zo gaat dat de hele week door. Bewegen is nog steeds goed natuurlijk en dat ontbreekt er ook echt niet aan met Nathan in huis. Hij is de box nu snel zat en wil dan op ontdekkingstocht door de huiskamer. Tja dan kán je niet stilzitten!

Nou.. ik was moe dus deze week en dan toch druk in je hoofd zodat je niet op tijd gaat slapen maar achter de pc blijft hangen om te bloggen enzo... maar Nathan zijn blog is bijna bij, deze helemaal en nu die van Hannah nog. Daar ga ik in de herfstvakantie met haar zelf aan werken want ze is al weer 8,5! Grote lieve meid is het. Ze is ook een prima hulp als het nodig is, maar verder geniet ze gewoon van het kind zijn en dat is leuk om te zien!

En dan te bedenken dat we nóg zo'n mooi kind mogen krijgen. Nummer drie al weer! Wie dat 10 jaar geleden tegen mij had gezegd die had ik verontwaardigd aangekeken denk ik, of ik was boos weggelopen. Dat zég je niet tegen iemand die net een diagnose Endometriose heeft gekregen en een kans op zwanger worden die nihil wordt genoemd...

Máár God doet wonderen. En dat mogen we dan ook van Hem verwachten en om bidden.

Baby: Deze week dus 3,6 cm. Deze week gaat de baby steeds meer bewegen en dat zijn eigenlijk gewoon stuiptrekkingen. Uiteraard zullen er ook deze week dingen aan het groeien zijn, maar er staat niks bijzonders in de planning. Dat de baby deze week ongeveer 2 mm per dag zal groeien is op zich al een prestatie!!

Mijn buik ziet er enorm opgeblazen uit. Daardoor lijk ik al verder dan ik ben. In vergelijking ben ik nu even dik als ik met Nathan was toen ik 4 maanden zwanger was. Ook zit ik met een rare bult bij mijn navel die gaat hangen en trekken. Daar heb ik bij Nathan dus enorme trekkende pijn gehad en waarschijnlijk is dit nu een littekenbreuk of buikspierbreuk. Ik heb er niet naar laten kijken trouwens. Wie weet doe ik dat na deze zwangerschap wel.
Maar op de buikfoto's zie je de bult bij mijn navel ook wel. Wat dat aangaat heb ik de foto's vanuit de verkeerde hoek gemaakt maar ik laat het wel zo. Ik ben benieuwd hoe dit zich verder ontwikkeld.

Maar voor nu is dit blogje weer uit. Op naar de volgende!


vrijdag 7 oktober 2016

tadaaa! 9 weken zwanger!

Topweek! Echt super gewoon. Eindelijk mag ik het van de daken schreeuwen, en dat doen we dan maar niet want dat dak is zo hoog... maar héhé!

Zondagavond na de soep serveerden wij een verrassingstoetje!
En kreeg Nathan een rondje van het huis!

Maandag de eerste afspraak bij de verloskundige. Super om eindelijk bevestiging te zien van wat we al wisten: er zit een baby in mijn buik! We hebben het hartje zien kloppen... wauw!
Ik wordt er nog stil van! God doet weer een wonder geschieden en laat een klein kindje groeien in mijn buik!

Maandagavond gingen wij naar Oma Huisman, omdat we toch naar de IKEA moesten.. ahum!
Hierna mocht Hannah nog even met de zus en broertjes van Freddy bellen en dat was ook leuk!

En ja, er kwamen reacties dat er hier en daar een woordje was gevallen wat verdacht was. Maar ik denk dat dit meewerkt voor de spanning zal ik maar zeggen. De pret was er niet minder om! En iedereen is er superblij mee! We genieten van alle felicitaties en gelukwensen die we van iedereen krijgen. Ons geluk is groot en dat beseffen we heel goed!

Wat iets minder goed gaat is het herstel van Arike. Helaas had zich een abces gevormd in haar buik en dat is donderdagavond nog weggehaald. Nu heeft ze een drain voor de afvoer van het vocht en moet ze maandag weer terug voor controle. Gelukkig wonen we met mijn familie in 1 boerderij dus is het makkelijker om voor het gezin te zorgen, maar het is vooral vervelend voor haar.
We hebben haar verjaardag dus nog niet echt kunnen vieren, maar dat komt vanzelf wel!
Het bevalt haar in elk geval prima om in haar moeders bed te vertoeven overdag. En ze hadden samen al bedacht dat ik daar ook wel kon gaan liggen in mijn kraamweek, dan hoeven ze niet naar boven! En dat is eigenlijk wel een superidee, dan ben je boven ook niet zo verstoken van alle aandacht en verhalen van de kinderen en de visite hoeft niet naar boven.

Baby: Officieel mogen we de baby nu Foetus noemen, maar wij noemen het gewoon ons kind. De baby is nu ongeveer 3 cm groot en weegt even zwaar als een paar paperclips: 5 gram!
De oogjes zijn nu open, maar daar groeien straks de oogleden overheen, dan blijven de oogjes nog ongeveer 15 weken dicht. Ook groeien deze week de oorschelpen en het bovenlipje. De grootste mijlpaal is dat het staartje verdwijnt. Het begint meer een meer op een echt mensje te lijken. Deze week zal ook aan de buitenkant duidelijk worden of het een meisje of een jongen is. Ik heb ook dit keer helemaal geen sterk idee hierover. En we houden het ook lekker een verrassing! Maar Hannah verkondigde al meteen dat ze heel erg hoopt op een zusje (misschien wel meer dan vorige keer!)
Het is een cadeautje waarvan alleen God de inhoud weet. We zullen het uitpakken en ons laten verrassen over alles. God is groot!