vrijdag 27 januari 2017

25 weken zwanger

En oh zo bijzonder, mijn lever zit nog niet klem! Ik ben er blij mee en geniet hier van!
Bij Hannah begon dit op 1 januari en toen was ik 25 weken zwanger. Het begon toen langzaam op te bouwen zeg maar. Bij Nathan begon het met 24 weken en had ik er direct veel last van.
Misschien maakt het verschil dat het van binnen nu anders zit vanwege de voorliggende placenta?
Of houd ik er nu wel al veel rekening mee? Ik weet het niet. Maar áls het komt weet ik ook nu weer dat het tegen het einde of na de bevalling weer over gaat. En tot het zover is klaag ik niet hoor!

Waar ik bij Nathan last van had, heb ik nu niet. Er was toen een trekkende pijn richting mijn navel. Achteraf is er waarschijnlijk een spier gescheurd waardoor ik nu zo'n raar bultje boven mijn navel heb. Ik weet niet of dezelfde pijn nog terugkomt, maar óók dat zullen we zien!

Maar deze week begon al goed met een mooie zelfgeschreven kaart van Hannah en Matthias....
Dus ik heb mijn complimenten weer binnen en kan er weer een tijdje tegen aan! Lief hoor!

Ik vergat dus vorige week te vertellen dat ik bij de verloskundige ben geweest! Alles was goed en we hebben het hartje weer mogen horen... zo fijn! Mijn bloeddruk was nu 100 om 58, helemaal niet slecht! Maar ik heb bij de Lidl wel een doos salmiakharten gekocht... gewoon omdat ze zo lekker zijn.. haha!

Wat niet zo goed was... Bauke heeft kennelhoest! Hoe hij dr aan komt.. geen idee maar het schijnt ook wel weer over te gaan gelukkig! Van de dierenarts hebben we een antibiotica kuur meegekregen en een hoestdrank en dan moet het binnen een week écht beter gaan. Het lijkt erop dat dát wel goed komt. Maandag en dinsdag kon hij amper blaffen en was het meteen hoesten! Nu blaft hij al weer aardig en komt wat vaker van zijn plek af. Maar hij mag nog zeker een week niet bij andere honden om te voorkomen dat hij het weer doorgeeft, áls hij dat al niet gedaan heeft. Nu ja... hebben we dat ook weer beleefd en overleefd!

Had ik het vorige week over wat we zoal deden in de zwangerschap met Hannah, dit keer las ik dat we de kinderwagen en een bed hadden besteld. En ik bedacht me van de week nog dat we maar moesten gaan sparen voor een nieuw bed... Want de ene na de andere poot begint te wiebelen. En er zijn er nu al 3 gelast omdat er een schroefdraad is afgebroken. Maar ja... zoveel geld als we vorige keer hebben uitgegeven... dáár doen we nog wel een tijdje over. We zullen zien...

De baby merkt van dit alles niks en is ondertussen weer lekker gegroeid. Nu ongeveer 30 cm en 700 gram. Het beweegt en doet en dat is nu goed te voelen van buitenaf. Ik heb nu ook mijn buik zien bewegen. Best wel een raar gezicht. Maar zo hard schopt het ondertussen.
Ik merk ook dat mijn borsten zich aan het klaarmaken zijn voor de volgende borstvoedingsperiode. Regelmatig wat gespannen maar gelukkig lek ik nog niets.

En dan mogen we ook deze week afsluiten. God zorgt goed voor ons!

vrijdag 20 januari 2017

24 weken zwanger

Ja ja de tijd vliegt! Nog maar 16 weken he?!
En het leven gaat hier gewoon door! Ik heb even uitgetest of de B12 injecties écht zoveel verschil maken en ben inmiddels weer aan het prikken... Ja dus! Nu elke week blijven doen in elk geval tot en met de bevalling en daarna zien we wel. Het is dan ook al weer voor jaar als alles goed gaat.
Maar mét B12 heb ik zoveel meer energie en ben ik minder snel ziekig dus we gaan weer door!

En met die energie zit ik dan regelmatig achter de naaimachine. Ik maakte een nieuwe oude broek voor Hannah bijvoorbeeld. Dat was wel weer tijd want die ze nu had was ook al 2 jaar oud en begon te klein en te dun te worden bij haar kont. (ja beide op die plek) Ze groeit de pan uit!
Dus kochten we ook maar even nieuwe broeken in maat 146 voor haar want dat is hoognodig!
Kleine meisjes worden groot, kunnen jullie je deze foto nog herinneren? Ik als de dag van gisteren...
En wat was ze hier een klein meisje... smelt!
Ach ja... over 16 weken lig ik er waarschijnlijk weer zo bij.. charmante foto he!
Dus... ja zo is het heus wel leuk om eens terug te kijken in de tijd. Wel bijzonder om te bedenken dat ik in 2007 zwanger raakte van Hannah. Dus dat is gewoon 10 jaar terug! En toen ik van Hannah 24 weken zwanger was gingen we naar de winterefteling! Toen had ik veel last van oefenweeën en trekkende pijn in mijn litteken. Lange einden lopen was er toen niet bij, vooral veel zitten of liggen. Wat dat betreft weet ik dat mijn lijf het nu beter aan kan omdat het niet nog verzwakt was van een operatie vlak voor ik zwanger raakte. Maar verder kost het hebben van een gezin ook veel energie als je daarbij óók nog zwanger bent en dat had ik toen niet.
We nemen ook nu weer elke dag zoals hij komt en ik doe of laat wat moet.

De baby is nu ongeveer 29 cm en 650 gram. Dat is net zo lang als mijn onderarm van de elleboog tot de pols. De buikomtrek is 18 cm en het bovenbeen zo,n 4,5 cm (net zo lang als de twee laatste kootjes van mijn pink). De hoeveelheid vruchtwater waarin het dobbert wordt in verhouding steeds minder. Het gewicht neemt meer toe dan de hoeveelheid vruchtwater. Hoewel ik zo mijn bedenkingen heb over het verminderen van de hoeveelheid vruchtwater... iets met ervaring inmiddels...
De baby drinkt ook van het vruchtwater en ‘ademt’ het. Dit allemaal om de organen voor te bereiden op het moment dat ze gebruikt moeten gaan worden.

Omdat ik nu 24 weken zwanger ben, zijn we een volgende mijlpaal verder. Officieel zou de baby nu grote kans hebben om buiten de baarmoeder te overleven áls het te vroeg geboren wordt. Uiteraard wel met allerlei medische toeters en bellen voor het opstarten. Voor ons weer een geruststelling dat we alweer zó ver gekomen zijn.
Toch kan er nog steeds van alles misgaan. En dat weten we. Maar dan mogen we zeggen met Psalm 55:23 
Werp al uw bekommernis op de Here, 
Hij zal voor u zorgen; 
Hij zal nimmer toelaten, 
dat de rechtvaardige wankelt.
En dat schreef ik toen bij Hannah, bij de zwangerschap van Nathan en nu weer!
Dit keer vanuit een wit Appelscha gehuld in mist en rijp...

zaterdag 14 januari 2017

5 maanden zwanger!

En yes! we zijn al over de helft!
Nog geen permanent vast zittende lever, af en toe al wel last van hoor.
Maar wel beide benen die dikker worden door het vocht dus draag ik nu 2 steunkousen.
De baby beweegt goed maar door de voorliggende placenta voel ik het vooraan gedempt en bovenaan voel ik het dus harder.
Inmiddels al weer 75 kilo en dus ben ik in totaal al 6 kilo aangekomen, omvang 105 cm en dat is dus 12 cm toegenomen.
Wie weet waar we dit keer eindigen?
Afijn hier de buikfoto en speciaal voor diegenen die denken dat een puntbuik een jongen betekend heb ik ook een foto van de andere kant laten maken. Dan zie je dat het puntje wel wat raar is. Dus het is niet zomaar een puntbuik maar een buik met een puntje.


vrijdag 13 januari 2017

23 weken zwanger

En de eerste week van januari 2017 is ook al weer voorbij.
We begonnen de week met sneeuw! En uiteraard moest Nathan dit ook meebeleven.
Het was niet zo veel dat we ook echt sleetje gingen rijden, wie weet komt dat deze winter nog?
Maar de oudere kids zijn de hele dag zoet geweest en sliepen 's-avonds als rozen...
Daarna trad de dooi al weer snel in en was de pret weer over.
Op maandag werd er gewoon weer gefietst naar school.
Na een week afspraken en dagelijkse dingen hadden we ook nieuwe dingen:
Hannah ging schoolschaatsen in Thialf! en dat was natuurlijk superleuk!
En Freddy ging voor het eerst naar de chiropractor en dat was ook wel bijzonder, ik weet niet of hij het ook echt leuk vond...
Vrijdag werden we wéér wakker in een witte wereld. Dit keer nog minder wit dan vorige week zaterdag maar wit is wit! Omdat we al verwachtten dat de sneeuw zou gaan smelten overdag mochten de kinderen direct na het ontbijt er nog even in spelen.
Dikke pret en daarna naar school met je snowboots aan. Op school hebben ze ook nog veel in de sneeuw gespeeld maar rond de lunch trad de dooi echt in en brak de zon goed door.
Ze verwachten voor volgende week weer winters weer, al is het alleen al vanwege nachtvorst.
We zullen zien of er ook sneeuw bij zit, van mij hoeft het niet perse maar voor de kinderen zou het leuk zijn!

Wat voor mij wel goed zou zijn is vaker met mijn benen omhoog. Ik ben begin deze week ook maar een steunkous aan mijn linkerbeen gaan dragen. De eerste dagen deed het zeer omdat het knelde en dat trok tegen de middag wel weg. Inmiddels doet het niet meer zeer als ze aangaan maar voelt het als een welkome steun, zoals het ook voelt bij mijn rechterbeen.
Alleen tegen de avond merk ik het wel als ik teveel gelopen, staan en gezeten heb met de benen naar beneden. Dan moeten de voetjes omhoog en dat kan niet achter de pc. Dus dan maar elke avond achter de tv, met de beentje op tafel of de hocker.

Wat dan weer een leuke afwisseling is, is dat Freddy de baby nu ook heeft voelen trappen. Het lijkt wel of het met de dag sterker wordt, maar de schopjes zijn bovenin het beste te voelen en onderin voel ik ze meer gedempt. Hoewel ik laatst al wel een trap in mijn kruis te pakken had... gelukkig lag ik al in bed pff. Ook voel ik nu echt een lijfje in mijn buik liggen of bewegen. Als ik van mijn zij op mijn rug draai in bed voel ik het lijfje van de baby verschuiven. En soms kan ik het van hoofd tot kont tussen mijn handen houden. En zo voelt het steeds echter dat er een baby groeit in mijn buik.
Al waren de echo's duidelijk genoeg hoor. Maar ik vond het toch wel jammer dat ik nu niet zoveel beweging voelde. Bij Nathan was er enorm veel leven vanaf 18 weken al, maar die stuitert nu nog door. Dus wellicht krijgt de verloskundige gelijk en wordt dit een rustige en meegaande baby. Zo niet dan willen we ons geld terug!

Zoals bij elk weekblog kijk ik ook even in het weekblog wat ik bijhield bij de vorige zwangerschappen. Dat deed ik ook toen ik van Nathan zwanger was, maar bij Hannah begon ik natuurlijk blanco. Het leuke is wel dat sommige dingen wel overeenkomen en sommige dingen totaal niet. Wat nu wel overeenkwam is dat ik in alle drie de zwangerschappen nu wel het gevoel had dat het drukker werd in de buik. Het stukje over de baby is nu telkens hetzelfde. Want dat is gewoon leuk om te weten.

De baby is nu ongeveer 28 cm en 500 gram. Het skelet groeit langzaam door. De botten in de schedel worden ook hard, hoewel er nog zachte stukken in zitten tot ongeveer de kleuterleeftijd. Doordat de baby groeit is er dus minder ruimte in de buik. Hierdoor hebben mijn organen steeds vaker een duw of trap te verduren. Gelukkig vangt de baarmoeder nu nog de ‘klap’ op, maar als de baby groter is kan ik er zelfs kneuzingen aan overhouden. En zeker nu de placenta aan de voorkant zit zal ik aan de achterkant meer trappen te verduren krijgen die niet gedempt worden.

Maar voor nu geniet ik van de beweging in mijn buik, alle kleine duwtjes en het schuiven en draaien is me lief. Want ik mag een kind van God dragen....

vrijdag 6 januari 2017

22 weken zwanger

En we gingen knallend het nieuwe jaar in!
Nathan bleef rustig slapen en dat zal wel te wijten zijn aan de rust hier in onze straat.
Dat was wel even anders in het westen... blij toe dat we hier wonen.

Zondag begonnen we ná het nieuwjaarswensen weer vroeg omdat de kerkdiensten wel op de normale tijd begonnen. Geeft ook verder niks, tussen de middag gingen alle volwassenen slapen en de kids keken een DVD. Uiteraard lag Nathan in de middag ook op bed.

Verder hebben we wel gewoon rustig aan gedaan deze week. Maandags had Hannah paardrijles en Oma is dit keer meegegaan. Die moest toch nog een boodschapje doen.

Ik haalde op woensdag nog even mijn bril op bij de opticien. Er zitten nieuwe glazen in, dit keer met prisma vanwege een lichte vorm van scheelzien... we zullen zien of mijn ogen nu minder snel moe zijn én of ik ook scherper kan zien! Zo niet dan gaan we terug natuurlijk!

Tja en dat was het wel. De laatste week van vakantie bestond vooral uit uitslapen, relaxen en niet te veel drukte maken.

Maar ik voel de baby steeds meer bewegen en heb het idee dat dit nu ook van buitenaf voelbaar zou
moeten zijn. En nu de baby ervan overtuigen dat papa het ook wil voelen!

De baby is ook weer zwaarder geworden. Het is nu ongeveer 27 cm lang en weegt ongeveer 450 gram. De buikomvang zal ongeveer 16 cm zijn en de lengte van het bovenbeen is ongeveer 3,8 cm. Er vormt zich nu een laagje vet in het lichaam. Om de baby warm te houden. Wij hebben het allemaal wel, de een wat meer dan de ander. Als het een jongetje is dan beginnen nu de ballen aan hun weg naar de balzak. Ze doen hier 10 weken over!

De baby wordt nu ook sterker. Afgelopen week voelde ik in de ochtend ineens iets uitsteken rechts bovenin. En als ik links onderin er tegen aan duwde schoof het verder naar boven. We weten niet of nu de kont of het hoofdje uitstak maar dat zal het wel geweest zijn. Hannah heb ik het laten voelen en toen Freddy wilde voelen was er al niets meer...

Ondertussen zijn ook de hersenen van de baby aan een groeispurt begonnen. Ze gaan hiermee door tot ons kind 5 jaar oud is. We zullen zien hoe het allemaal zal lopen. God kent ons hele leven van voor de grondlegging der aarde al! En wij? Kunnen alleen maar in spanning afwachten wat er komen gaat.