vrijdag 31 maart 2017

34 weken zwanger!

Ik heb nu steeds een liedje van kinderen voor kinderen in mijn hoofd... nog4, nog 3, nog 2, nog 1 Ja ja jajajaja Hiep hiep hoera Er is er eentje jarig! Hiep hiep Hoera
Maar dan meer in de trant van nog zoveel weken wachten haha!

Nu dus nog maar 6 weken wachten en we zijn duidelijk aangekomen bij de laatste loodjes. Die buik weegt echt een ton voor mijn gevoel, en ik ben tonnetje rond...
Het was weer heerlijk weer deze week en als je zonder jas loopt valt het pas echt op hoe die buik uitsteekt. Het commentaar is dan ook meestal dat ik al zo lekker dik ben... of dat het vast niet lang meer duurt. Sommigen vinden 6 weken dan redelijk normaal en anderen dachten dat ik écht al bijna mocht. Ach, we zijn het gewend zullen we maar zeggen. 
Ikzelf vind de buik netjes en nog niet al te dik. Ik heb ook wederom geen extra strepen erbij gekregen en zelfs de oude jeuken nog niet. Een flexibel huidje dit keer wat ik af en toe insmeer met babyolie voor ik slapen ga.

Afgelopen weekend ging de klok een uurtje naar voren. Dat betekende een uurtje minder slaap. We waren er allemaal eigenlijk vrij snel overheen en dat is maar goed ook!

Het was dus afgelopen week lekker weer, met veel zon. Tijd dus om de luiers eens te strippen. Dan laat je ze een uurtje of 8 weken in heet water met wat soda, calgon en wasmiddel en daarna even goed wassen en dán in de zon drogen. Het weekwater was niet zwart of grijs en dat viel me reuze mee na 15 maanden gebruik. Maar de luiers zijn wel weer een tintje witter geworden, sommige microvezeldoeken waren dus écht grauw. Gelukkig was het niet écht nodig al ben ik wel blij dat ik het nu gedaan heb, nu gaan ze toch weer wat schoner in de kast.


Waar de zon ook goed voor is, de babywas... heerlijk! Eerst dus het uitzoeken. Maatje 50 ging de doos weer in en maatje 56 en 62 ging de wasmachine in en daarna ook lekker in de zon te drogen.
Nu ruikt alles heerlijk fris en ga ik het maar gewoon in de kast hangen bij Nathan. Ik heb geen zin om het nu in een doos te doen en dan straks weer op te hangen.

Toen ik op zolder zat om sandalen te pakken voor Hannah kwam ik er achter dat dit nu écht niet meer kan... Je kunt je kont niet keren als je van voren zover uitsteekt haha! En dan was het erop komen het probleem niet maar dat ging ook niet heel makkelijk. Afijn, daar kom ik voorlopig dus niet meer. Gelukkig had ik alles al een beetje gesorteerd en op een handige plek gezet zodat manlief zo alles kan vinden (uiteraard op mijn aanwijzingen).

Over Hannah gesproken. Ik heb ook haar geboortefilm bekeken en bewerkt. De uitgebreide variant komt niet op het internet. Maar ik vond het fijn om hem nog eens te bekijken. Ik merkte ook een enorm verschil met de geboorte van Nathan. Hannah lag op mijn buik te bibberen, moest eerst in bad en aangekleed en daarna werd ze eens aangelegd. Nathan lag op mijn buik, kreeg een dikke molton over hem heen en heeft 2 uur lang aan de borst gelegen. Daarna werd hij gewassen met een washand, aangekleed en kon ik ook gewassen. En dat was vanuit het oogpunt van een pasgeboren baby toch echt het beste. En voor de derde kan ik alleen maar hopen dat het nog beter gaat dan bij de tweede.

Met Nathan, tante Arike en (O)ma ben ik op verjaardagsvisite geweest bij Oma Bent. 83 jaar al weer!
Van Opa Bent had ik 2 overhemden in babyrib gekregen die hij niet meer draagt. Van de paarse heb ik, in combinatie met een ander overhemd, een leuk setje gemaakt voor Nathan en dat kon hij nu mooi showen. Het was gezellig om weer eens bij hen thuis te zijn. Dat was al weer even geleden want in de zomer van 2015 heb ik het stokje doorgegeven aan Arike. In de tussentijd ben ik wel even langs geweest maar niet zo lang als nu. Een goed voornemen is om deze zomer ook weer langs te gaan maar dan bijvoorbeeld met ons hele gezinnetje? Ik heb in elk geval een foto gemaakt van Nathan met Opa en Oma en die mag hier natuurlijk niet ontbreken.


Het is wat met mij.. Zwanger van Nathan moest ik nog even een rok naaien voor Hannah voor zondag. Nu ligt er een heuse jurk te wachten! Hannah heeft zelf de stof uitgekozen, ik het patroon. Ze wilde eigenlijk een broekrok maar daar had ik geen leuk patroon van en toen ik deze jurk showde vond ze het ook wel leuk. Hier kan ze dan een shirt met korte of lange mouwen onder.  Ik heb de stof geknipt. Nu nog zigzaggen en in elkaar zetten. Gelukkig heb ik hulp vlak bij de hand én nog 2 weken tot haar verjaardag. Zou leuk zijn als hij dan af is!


Uiteraard heb ik weer even gelezen in de dagboeken van de zwangerschappen van Hannah en Nathan. Bij Nathan hadden we de babykamer ingericht en de commode opgehangen in de badkamer. Nu is de babykamer nog steeds door Nathan bezet en komt er alleen in de kast wat ruimte vrij voor de baby. Verder gaan we na Hannah haar verjaardag (over 2 weken) onze slaapkamer een schoon-en opruimbeurt geven en het bedje in elkaar zetten. Bij Hannah had ik zelfs de ziekenhuistas al klaar staan.. nou nu nog niet hoor! en ik had daar eerlijk gezegd ook nog niet over nagedacht. 

Bij beide was ik trouwens op controle geweest en dat mag in dit geval volgende week plaatsvinden. Ik ben benieuwd hoe de baby erbij ligt, al voel ik echt al veel beweging die ik kan plaatsen dus weet ik dat het vaak met het hoofd naar beneden ligt en de kont naar buiten... en dan ellebogen en knietjes overal aan het porren! De ene dag is het heel druk, de andere dag juist enorm rustig. Maar het feit dat er nog steeds beweging is stelt mij wel gerust.

De baby is volgens de statistieken nu ongeveer 41 cm en weegt tussen de 2100 en 2600 gram. De buikomvang is 28 cm en het bovenbeen 6,8 cm. We zullen zien hoeveel daar écht van waar is...
Het zwemt nu in 1 liter vruchtwater en dat is dus nog ruim genoeg om in te kunnen draaien, schoppen en stompen. De vingernagels zijn nu ook zo lang dat de baby zich zou kunnen krabben. En dat alles gebeurt in mijn buik. Als we nog even geduld hebben dan kunnen we in elk geval zien hoe de baby eruit ziet en kunnen we beginnen met een andere vorm van genieten.
Maar wanneer de baby geboren wordt mogen we aan God overlaten!

vrijdag 24 maart 2017

33 weken

Oei wat gaat het hard! Nog maar 7 weken!

Afgelopen zaterdag gingen we naar Groningen om de verjaardag van Oma Huisman te vieren. Die was de week ervoor al weer 63 jaar geworden. Hannah houd het allemaal goed bij, dat scheelt aangezien ik een zeef van een geheugen heb.
Nathan heeft lekker reclamefolders gekeken, de boel overhoop gehaald en gehangen in de vensterbank. Lekker mensen kijken!


Afgelopen zondag kwam bij hem de eerste hoektand al door. Hij loopt precies weer een beetje voor op het gemiddelde schema. Net als bij de eerste voortanden.
Ach ja, als hij maar niet gaat wisselen met 4 jaar ofzo... wie weet!
Maar dit resulteert in hier en daar een huilbui in de nacht en een slapend jongetje op mijn borst bij ons in bed. En dat is knap lastig als je een dikke buik hebt. Ik lig nu met allemaal kussens om mij heen dus laat ik hem daar op liggen met zijn kont en dan ligt zijn hoofd ergens in mijn nek.
Tegen de tijd dat hij weer diep slaapt maak ik Freddy wakker en die kan hem dan weer in zijn eigen bed parkeren.

Dat slapen van mijzelf gaat redelijk goed. Als ik maar op mijn linkerzij blijf liggen. Zodra ik op mijn rug lig wordt ik wakker. En meestal rond een uur of 3 moet ik enorm nodig plassen!
Dus nu komen eindelijk die nachtelijke wc bezoekjes erbij. Die had ik bij de 1e zwangerschap al vanaf het begin.. en tegen de tijd dat ik 33 weken zwanger was ging ik zo'n 3 keer per nacht...
Nu gelukkig maar 1 keer en daarna slaap ik weer lekker verder. Al verlang ik er wel weer naar dat ik mezelf gewoon alle kanten op kan draaien... maar nog éven geduld!

Afgelopen week heb ik weer achter de naaimachine gezeten. Ik heb nu eindelijk een gilet voor Nathan af waar ik ook een bijpassende broek bij had gemaakt. Met hulp van mijn moeder, want een knoopsgat maken wilde gewoon niet! Op mijn machine niet en toen ook niet op haar machine.
Maar uiteindelijk is het gelukt en nu is het setje af. Kunnen we mooi volgende week op verjaardagsvisite bij Oma Bent het nieuwe setje showen. Het is namelijk gemaakt van een overhemd wat we van Opa Bent hebben gekregen!

Verder heb ik niet veel boeiends gedaan behalve achter Nathan aanlopen... hij is de box nu toch wel zat. Soms wil hij er nog wel in als hij zichzelf zat is bijvoorbeeld. Dan gaat hij rustig boekjes lezen en kan hij weer even zen worden... Maar meestal wil hij lopen en sjouwen en vooral overal aankomen... Heel vermoeiend allemaal. Dus goed opruimen anders dan heeft hij zomaar je spullen te pakken!

De baby heeft zich lekker laten voelen, zelfs Freddy kan het niet meer missen dan.
En soms zit ik op de bank te glimlachen om de bewegingen en dan heb ik zomaar een stel handen extra op mijn buik. Iedereen vind het leuk om de benen en armen weg te duwen en de kont te voelen uitsteken. 

Maar de baby ligt helemaal rechts in mijn buik met de rug en billen. Dat kan aardig zeer doen. En als het aan het draaien is krijgt mijn buik allerlei rare puntvormen. Daarnaast zit die buik natuurlijk in de weg als ik mijn veters moet strikken of mezelf moet aankleden of gewoon op de wc wil zitten....

Als zich dan een bewegende baby in mijn buik bevind dan werkt dat natuurlijk tegen elkaar en heb ik er extra last van. Zoals het spreekwoord zegt: de laatste loodjes wegen (letterlijk) het zwaarst.
Maar we houden het nog wel even vol hoor!

vrijdag 17 maart 2017

32 weken zwanger

En er is weer een week voorbij gevlogen.
Het was lekker weer, tijd om de zomerjassen op te zoeken. 's-morgens gaan de kinderen in de winterjas weg en 's-middags in hun zomerjas. Dat is dan het voordeel als je thuis luncht natuurlijk!
Uiteraard heeft ook Nathan lekker van het mooie weer mogen genieten.
Hij is mee geweest als Papa Bauke ging uitlaten bijvoorbeeld.
Of de kinderen gingen lekker een rondje om het huis wandelen met hem.
Of we zetten hem in de schommel, en dan heerlijk laten duwen natuurlijk.

Vandaag gingen we ook naar de chirurg om Nathan zijn dossier af te laten sluiten. Zo gaat dat dan. Je moet je gezicht laten zien, ze bekijken het ledemaat wat de kwetsuur betrof en als alles goed is gaat het dossier dicht. Zo ook nu. We waren dit keer nog geen half uur in het ziekenhuis! En dan tel ik daarbij op dat ik nog naar de wc moest natuurlijk én we hebben nog maar even een banaan gegeten, want de afspraak was rond 10 uur. Maar het is wel fijn dat we dat brekebeen avontuur weer konden afsluiten.

Afgelopen dinsdag hadden we ook een druk dagje. Toen gingen Freddy en ik samen terug naar de echoscopiste om te laten bekijken wat de positie van de placenta nu is. Mijn gevoel klopte en de placenta zit links onderin en vooraan de buik. Maar gelukkig is deze wel omhoog geschoven en zit dus niet in de weg van de baarmoedermond. En dat is goed nieuws! want nu kan ik gewoon de bevalling in zonder dat er daar rekening mee moet worden gehouden, of erger nog dat het een keizersnede moest worden.

Ook hebben we uiteraard even naar de baby gekeken en die was lekker in beweging.
Op de foto zie je mooie bolle wangen en dat is wel een verschil met de 20 weken echo, toen zat er nog amper vet op de botten.
Wat je ook kon zien was haar op het hoofd... en als je dat nu al kan zien dan heeft het echt al een mooie bos... dus wie weet kunnen we na de bevalling meteen al gaan invlechten enzo... we zijn heel erg benieuwd!

Ook is de bovenbeenlengte, buikomtrek en hoofdomtrek gemeten. De laatste twee zijn gemiddeld en de eerste bovengemiddeld.
Dus ook dit kindje wordt mooi lang!
Geschat gewicht was ook bovengemiddeld namelijk 1949 gram, terwijl de weekberichtjes met 32 weken praten over 1700 gram.
Al met al geen klein en dun babytje maar een volle lange dame/knul.
Uiteraard zijn dat de verwachtingen dus we zullen zien hoe het gaat.
En dan gaan we er er ook van uit dat de bevalliing niet eerder is dan de uitgerekende datum.
Dat alles laten we over aan God en Zijn wijs raadsbesluit.

Uiteraard konden we het niet laten om even een vergelijking te trekken tussen de 20 weken echo van deze baby en die van Nathan. Om te zien of deze resultaten vergelijkbaar waren.
Bij deze baby is de breedte van de schedel meer, de hoofdomtrek meer, de kleine hersenen gelijk, de buikomtrek minder, de lengte van het bot in het bovenbeen meer én het geschat gewicht meer.
Nu zijn dat natuurlijk maar gegevens die gemeten zijn met een echo. Heel precies kan dit natuurlijk niet.
Maar het lijkt er in elk geval op dat deze baby niet kleiner zal zijn dan Nathan bij de geboorte was. Misschien alleen wat dunner?
Afijn, zoals gezegd zullen we het vanzelf wel zien. Gelukkig gaan wij daar niet over.

We zijn dinsdag ook nog even naar de verloskundige geweest. Alles goed en wel en heerlijk naar de hartslag kunnen luisteren. Mijn ijzergehalte is gemeten en die was 7,2. Bloeddruk was ook goed maar ben ik vergeten te onthouden... Ze merkte trouwens op dat ze links duidelijk de rand van de baarmoeder kon voelen en rechts niet. Dat geeft dus aan dat de baarmoeder naar rechts helt zeg maar. En dat verklaart dan weer dat ook deze keer er altijd rechts een kont uitsteekt... ach ja, deze baby hoort er nu ook al weer helemaal bij dus!

De baby is ongeveer 40 cm lang en weegt tussen de 1700 en 2200 gram. Dat is de originele tekst. Ik las ergens dat je de bovenbeen lengte maal 7 moet doen voor de geschatte lengte, en dan kom je op 45 cm uit... En het gewicht zal nu dus echt wel boven de 1900 gram zitten.

De buikomvang is geen 26 cm maar 28 cm en het bovenbeen is ongeveer 6,5 cm. Als het een jongetje is dan zijn nu de ballen ingedaald. Als het goed is dan.

De ruimte in mijn buik wordt steeds beperkter en dat weerhoud de baby er niet van lekker te blijven bewegen. Al zal die het zwemmen wel missen, aan de bewegingen te voelen is het ook nu weer een echte atleet. Als ik nu 's-nachts wakker wordt voel ik bijna altijd beweging. Misschien dat ik daarom wel wakker wordt? Vooral als ik dan naar de wc ga en, zoals wij zeggen, het waterbed van de baby leeg laat lopen voel ik de baby een beetje duikelen.

Op de een of andere manier is het nu echt wachten geworden. Maar toch schrik ik er nu soms van als ik bedenk hoeveel weken ik nog maar hoef te wachten.. Misschien omdat ik aan de ene kant het wel fijn vind de baby bij me in de buik te hebben en er verder in huis nog niets te zien is van de komst van een baby? Maar we zien hoe dan ook wél uit naar de komst van deze baby. Wanneer dat is uiteraard nu ook weer een verrassing, net als het geslacht. Maar God weet het, dus leggen we het in Zijn hand.

vrijdag 10 maart 2017

31 weken zwanger

En nu was het dubbel: én de volgende week was omgevlogen én de volgende maand en op 1 dag. Vandaag 31 weken én 7 maanden zwanger. Niet bij elkaar optellen, dan ben ik net een olifant…. Hoewel ik me wel zo voel omdat ik al over de 10 kilo ga dat ik ben aangekomen! Maar we hebben dus nog 2 maanden te gaan, precies 9 weken. Als de baby niet besluit eerder of later te komen dan.

Zaterdag heb ik me iets te druk gemaakt, dat was me het dagje wel! Mijn buik heeft mij wel overtuigd dat ik net iets té enthousiast bezig was. Maar ik ben wel blij met wát ik gedaan heb dus dat scheelt. Ik heb Nathan zijn kast uitgeplozen, nog 1 plank overgelaten die ik nog moet doen.
Verder heb ik spullen op zolder opgeruimd en spullen voor de baby vooraan gezet en voor Hannah en Nathan een doos met kleren in de volgende maat naar beneden gehaald.
Gelukkig had ik hulp van neef Timo! Ik heb beide kledingdozen uitgeplozen en weet dat ik voor Nathan in principe wel genoeg kleren heb.
Voor Hannah niet dus moet ik een lijstje maken voor (nieuw) aan te schaffen kleding en dan kunnen we los als de kinderbijslag er is.

Woensdag ben ik met Hannah en Mama naar de stoffenbeurs geweest om wat stoffen te kopen. We hebben niet alles gevonden wat we wilden. Maar we hebben nu stof voor een omslagdoek voor de baby die ín de maxicosi kan. Het is waterafstotende stof en dat gaat zo zweten in de zomer. Als we er nu een omslagdoek in doen met de gordels erdoor hoef je de baby er alleen maar in te leggen en wel of niet de omslagdoek om te slaan. Maar het ligt dan in elk geval niet tegen die zweetstof.
Voor Hannah hebben we een leuke stof op de kop getikt waarvan we iets gaan maken voor zondag. Ze wil een broekrok maar misschien wordt het toch een jurk. Een kwestie van duiken in de patronen denk ik.

Nu willen we nog een deken maken voor de baby van flanel, maar dat hebben we helaas niet gezien op de stoffenbeurs. Dus daar gaan we dan maar elders naar op zoek...
Baby: is (nog maar) 39 cm en 1500 gram ongeveer. Dus het moet nog even groeien. Ik kan af en toe even rustig genieten van de bewegingen (in) mijn buik. Freddy legt ook regelmatig zijn hand op de buik en ook hij voelt het! Zo leuk is dat. Ook de kinderen vinden het leuk om ledematen te porren. Klinkt onaardig maar ze duwen armen of benen opzij en proberen te voelen waar het dan weer omhoog komt. Wel een grappig gevoel voor mij dan!

Maar ik heb ook nu regelmatig een uitstekende kont in mijn buik rechts bovenin. Net als waar grote zus Hannah en grote broer Nathan graag de kont in de krib gooide... En als je dan je hand erop legt schuift het weg. Blijkbaar is het een prettig plekje in mijn buik!

Nu de baby de oogjes kan openen is het waarschijnlijk ook gewend aan het donker in de baarmoeder. We weten niet of het iets kan zien, maar misschien wel het verschil tussen donker en licht buiten mijn buik. 
Volgende week gaan we nog eens voor een echo om te kijken naar de positie van de placenta.
Ik ben heel erg benieuwd hoe ver die nog naar beneden zit. Ik voel dus duidelijk waar die zit omdat ik daar geen schopjes en duwtjes voel. Maar ik heb geen idee hoever die naar beneden zit. Ik krijgt namelijk ook regelmatig een trap in mijn kruis dus dan zou je denken dat het wel goed zit... We zien en horen het volgende week dinsdag!
Maar afgezien van dat blijft dit mooie cadeautje nog even ingepakt. We hoeven nog steeds niet te weten of het een jongen of meisje. Al ben ik uiteraard wel heeeel erg benieuwd!

7 maanden zwanger

Nou zonder veel omhaal van woorden, eerst maar de foto:


Nu durf ik niks meer te zeggen ook... gewoon 5 kilo aangekomen in een maand!
Ahum... ik weet ook dat het meeste er met de bevalling wel weer af gaat maar goed.
Ik moet het wel rond sjouwen...
Gelukkig duurt dát nog maar 2 maanden!
Echt wat snel!

vrijdag 3 maart 2017

30 weken zwanger

En toen was februari alweer voorbij nét als de voorjaarsvakantie trouwens.
Die was vorige week hoor, maar afgelopen zaterdag gingen we nog even met de kids naar de film én eten bij de IKEA. Daar waren kinderen gratis in de vakantie. We hebben het prima naar ons zin gehad en dit was wel een leuke afsluiting van een verder druilerige vakantie.

Nu nog maar 10 weken te gaan en het is toch wel bijzonder leuk om weer rond te lopen met een rond getal én een ronde buik. Om het even af te ronden... haha!

Inmiddels ben ik weer vriendjes geworden met een kussentje in mijn rug. Ik sleep het overal mee naar toe en het scheelt enorm. Dan wordt mijn ribbenkast genoeg naar voren geduwd om die klemzittende organen de ruimte te geven. Al heb ik gelukkig nog steeds geen permanente last hiervan, als ik ineengedoken zit dan voelt dat toch wel bijzonder onprettig.
's-nachts lig ik tussen allemaal kussens. Ik lig half op mijn rug half op mijn linkerzij. Kussentjes in mijn rug en een kussen onder mijn buik. Mijn benen opgetrokken naar links en zo val ik in slaap.
Op mijn linkerzij ligt gewoon nét niet zo lekker als deze bijzondere positie. Al neem ik zo wel mijn hele matras in beslag, maar van mij is van mij toch?

En toen werden we gisteren wakker met sneeuw! Niet veel, maar genoeg om op te vallen.
Helaas begon het al snel te regenen en was het dunne laagje zo weer verdwenen.
Maar wel de moeite waard om even te vermelden toch?


Baby: is lekker rustig geweest deze week, ook op vakantie? Over het algemeen blijft die nu op het favoriete plekje liggen draaien en duwen. Daar heb ik dit keer ook een filmpje van gemaakt en dat is leuk om te zien! De beweging is dus vooral rechts te zien!

De baby is nu ongeveer 38 cm en 1300 gram zwaar. De buikomvang 24 cm en het bovenbeen 6 cm lang. Doordat zich steeds meer vet vormt begint het huidje strakker te trekken. De huid is nu dan ook gevoelig. Ook kan de baby nu ook pijn voelen.
Voor mijn gevoel is mijn buik echt nog niet heel dik. Maar op school vonden ze het toch al wel aardig aan de maat. Ach, ik ben het inmiddels gewend denk ik én ik weet dat ik nog dikker wordt dus ik geniet nog maar even van de 'nog niet zo dikke' buik. Maar ik ben niet dik maar zwanger!