woensdag 17 mei 2017

Elisa is 3 weken oud!

En toen was de uitgerekende datum ook ingehaald! Dat was 12 mei, en de dag erna was onze 12e trouwdag. En die hebben we gevierd met een lekkere taart van Arike natuurlijk!

De weken vliegen voorbij. Zeker met niet alleen een baby maar ook een grote broer én zus in huis!
Sinds afgelopen maandag doe ik het overdag alleen thuis en zolang ik niet te veel bedenk om te doen gaat het allemaal prima. Och en ik kan natuurlijk ook gebruik maken van de diensten van Opa en Oma. Dát scheelt weer.


Elisa doet het goed hoor want deze week is ze weer een ons aangekomen. 
Overdag gaat het slapen en voeden goed, in de nacht is het prut. Ze ligt het liefst bij ons op bed en als ze dan maar even ergens van wakker wordt wil ze drinken. Om vervolgens half slapend te gaan sabbelen en dan natuurlijk precies los te laten als de voeding eruit stroomt.. tutje!

Gelukkig krijgt ze ook een hoop vitamine L, daar groei je ook van toch?
 Nathan met zijn lala...

 Vanaf maandag ben ik ook elke dag even met Nathan naar buiten en meestal gaat Elisa dan in de kinderwagen mee. Krijgt ze ook gezonde buitenlucht mee. En Nathan de nodige beweging.

Deze afgelopen week zijn eindelijk de geboortekaartjes afgemaakt en verstuurd. Maar mocht je die niet gekregen hebben dan hierbij de foto's van het kaartje. Het was weer een leuke klus. De pons van de voetjes heeft het na 3 kinderen namelijk begeven... Bij Hannah én Nathan heb ik ook dezelfde pons gebruikt voor het geboortekaartje.


Afgelopen zondag heb ik ook voor het eerst weer normaal een kerkdienst uitgezeten. Elisa werd thuis verzorgd door Papa. En dat ging allemaal prima. Hij heeft inmiddels ervaring gekregen om huilende kinderen stil te krijgen. Maar mama lukt het ook nog steeds.

Omdat de schimmel bij Elisa toch wel hardnekkig was in haar kruis leggen we ze nu elke ochtend in haar blote kont voor de rode lamp. En dat heeft succes, het wordt nu niet meer erger gelukkig. Maar dat in haar blote kont liggen vind ze natuurlijk niet leuk, dus voed ik haar in de tussentijd. En na die tijd is ze dan moe van alle commotie en valt ze heerlijk in slaap...
Het is weer even wennen, maar we hebben nu weer elke avond een kind bij ons op de bank. En deze houdt zich vaak redelijk rustig ook, in tegenstelling tot grote broer Nathan die vaak wel van zich liet horen of in slaap gesust wilde worden. Elisa is, als ze genoeg gegeten heeft, heerlijk rustig. Alleen moet ze wel lang genoeg wakker blijven om écht genoeg te eten. Dus dan wisselen we regelmatig van borst zodat ze telkens even wakker wordt en kan ze daarna weer verder drinken.

En het is toch telkens weer even wennen hoe klein ze eigenlijk is. Ze weegt nog steeds niet veel en als je haar optilt is ze zo licht als een veertje, zeker als je net Nathan hebt opgetild.
En zo klein als ze is met haar 52 cm... ze heeft van die dunne spillebeentjes en smalle armpjes. Lange vingers en tenen. Alles dun. Gelukkig heeft ze nu katoenen luiers aan, dat vult de broek een beetje!
Maar ze is druk bezig met groeien.
Prachtig geschenk van God!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten